• Een bijzonder museum in een "gewoon" grachtenhuis dat nauwelijks is verbouwd. Dit museum houdt de herinnering levend aan de klederdrachten die tot voor kort in Nederland nog werden gedragen in dorpen als Hindeloopen, Marken, Volendam, Spakenburg en Staphorst. De kostuums zijn tentoongesteld met gebruikmaking van fraaie paspoppen. Kinderkleding ontbreekt niet en daar zitten zeer mooie exemplaren tussen. Ook wordt getoond hoe sommige kledingstukken werden gemaakt zoals de Staphorster kapjes. Per kamer in zowel het voor- als achterhuis wordt een dorp behandeld. Dit betekent veel trappetjes lopen, wat het bezoek tot een zeer "Amsterdamse" ervaring maakt. Eén van de schatten van het museum is de WC beneden met ouderwetse blauwe pot. Een fris museum met een duidelijk thema.

    Bezocht op 30 jun. 2016

  • Dit museum heeft een enorme collectie fietsen waarmee de ontwikkeling van de fiets wordt getoond. Het begon in de vroege 19e eeuw met de loopfiets, meer een stuk speelgoed voor volwassen mannen. Daarna zie je de trappers ontstaan op het voorwiel, later een ketting naar het achterwiel en dan zo eind 19e eeuw krijgt de fiets zijn vertrouwde vorm. Van de meeste Nederlandse fietsfabrieken is wel een exemplaar aanwezig. Ook de modernere ontwikkelingen zoals de fiets met stroomlijnkap zijn aanwezig, de oudste dateert al uit de jaren dertig. Verder wordt ook de ontwikkeling van de verlichting, remmen en versnellingen getoond. Voor de wielrenliefhebbers is er ook veel te zien. Het museum is gevestigd in een fraai gebouw met uitzicht op de Waal. Zeer aan te raden om te zien hoe vindingrijk mensen zijn.

    Bezocht op 23 jun. 2016

  • Multatuli Museum
    Multatuli Museum, Amsterdam • 20 mei 2016

    Dit is een typisch "geboortehuis" museum. Eduard Douwes Dekker, beter bekend onder zijn pseudoniem Multatuli wordt tot Neerlands grootste schrijvers gerekend. In zijn tijd, 2e helft 19e eeuw was zijn bekendste boek, De Max Havelaar, een revolutionair boek. Hij stelde onregelmatigheden aan de kaak die in naam van de regering in Indië werden gepleegd. Ook toen waren klokkenluiders niet geliefd en hij raakte zijn baan kwijt als Indisch bestuursambtenaar. In zijn geboorte huis zijn wat spullen bij elkaar gebracht die herinneren aan de schrijver. Het is wel merkbaar dat dit allemaal naderhand is toegevoegd. Het huis is niet altijd in de familie geweest waardoor het nu authenticiteit mist. Gelukkig maakt de aanwezige beheerder van het museum veel goed en die kan je veel vertellen over de geschiedenis van de schrijver en het Multatuli genootschap. Verder laat dit museum goed zien dat de huizen binnen de Amsterdamse grachtengordel niet altijd luxueus en groot zijn.

    Bezocht op 8 sep. 2015

  • Museum MORE
    Museum MORE, Gorssel • 20 mei 2016

    Dit museum kan vergelijkingen met andere musea glansrijk doorstaan. Het gebouw is licht en ruim en als je de schilderijen ziet is het een verrassing van herkenning. Nederlandse schilderijen die je kent uit de boeken zoals Charlie Toorop, Carel Willink, Jan Mankes en Pyke Koch hangen daar gewoon. Dezelfde ervaring die ik had in het MOMA in New York met de grote beroemdheden van de 20e eeuw zoals Picasso, Matisse, Kahlo en Dali. De zalen zijn ruim en er is weinig dat je afleidt van de vele schilderijen die er zijn. Aan de voorzijde is een groot café restaurant met voldoende plek en met mooi weer kun je ook buiten zitten. Het was niet druk, dus je kunt dan echt genieten. Een aanrader !

    Bezocht op 19 mei 2016

  • Museum Van Loon
    Museum Van Loon, Amsterdam • 17 mei 2016

    Dit is nu een echt deftig grachtenhuis zoals je het zou verwachten. Mooie kamers behangen met de portretten van de familie van Loon die terug gaan tot eind 16e eeuw. Het huis is gemeubileerd met antieke stoelen en kasten met hier en daar een fraaie klok en her en der zilver en porselein. De oude keuken is in 19e eeuwse stijl terug gebracht. De familie van Loon heeft het huis sinds 1884 in bezit en had in die begin periode ook paarden en koetsen die een plek hadden in het koetshuis achter de tuin. Het koetshuis is nu expositieruimte en café. Met mooi weer kun je ook heerlijk in de tuin een kop koffie drinken en genieten van de bloemen.

    Bezocht op 17 mei 2016

  • Allard Pierson
    Allard Pierson, Amsterdam • 17 mei 2016

    Wie in de klassieke oudheid en archeologie is geïnteresseerd mag dit museum niet missen. Het leukst vind ik de de ArcheoHotspot. Dit is een ruimte waar (amateur-)archeologen bezig zijn om archeologisch vondsten nader te onderzoeken. Je kan de aanwezige archeologen vragen stellen en de originele vondsten beetpakken. Geschiedenis wordt zo voelbaar. Verder is er in het museum een uitgebreide collectie Romeinse, Griekse en Egyptische voorwerpen. Bij de laatste spreken mij de alledaagse gebruiksvoorwerpen aan zoals 3000 jaar oud toiletgerei of een fraaie vishaak die er tegenwoordig nog hetzelfde uitziet. Qua kunstvoorwerpen zijn de levensechte Fayum portretten het mooist. Je ziet een echt gezicht van ruim 2000 jaar geleden. In het aangrenzende gebouw van Bijzondere Collecties, binnendoor bereikbaar, is het café met lekkere koffie en taart.

    Bezocht op 17 mei 2016

  • Speciaal voor Franciscus het Catharijne Convent bezocht. Is altijd een boeiend museum met veel kunstschatten. Dit keer staat Franciscus van Assisi centraal. Bij het begin van de expositie is een video projectie met een zeer boeiende inleiding door Henk van Os. Hierna kun je door de tentoonstelling dwalen en je vergapen aan beelden en schilderijen waarvan de kwaliteit wisselend is. Via de tekstborden kom je heel wat te weten over Franciscus en zijn tijd, zo rond 1200. Ook dat dierendag, 4 oktober, de dag van St.Franciscus, aan hem is gekoppeld sinds 1929.

    Bezocht op 20 mrt. 2016

  • Van Gogh Museum
    Van Gogh Museum, Amsterdam • 11 mei 2016

    De tentoonstelling Easy Virtue of Lichte Zeden bekeken. Het Van Gogh Museum heeft hier waanzinnig veel bruiklenen bij elkaar gekregen uit vele grote musea. Voor de liefhebbers van Edgar Degas en Henri de Toulouse Lautrec valt er veel te zien, ook een paar mooie Sluijters en van Dongen. Van Gogh zelf komt er zeer bekaaid af maar die kun je in de vaste opstelling voldoende zien. Voor mij was het hoogtepunt het portret van Gustave Coquiot door Picasso dat hij op 20 jarige leeftijd in Parijs had gemaakt. Het was er niet druk dus je hebt goed de mogelijkheid om de werken te bestuderen.

    Bezocht op 10 mei 2016

  • De Electrische Museumtramlijn is vooral een " experience". In het weekend wordt er op een oude spoorlijn tussen Amsterdam en Bovenkerk, iets ten zuiden van Amstelveen, gereden met historische trams. De route van ca 7 km neemt ongeveer een half uur in beslag. Om de 20 minuten wordt er met een elektrische tram gereden in leeftijd variërend van 110 tot 60 jaar oud. De minder oude trams kennen nog velen van ons uit hun jeugd. Het leuke van de trams is dat ze vaak nog de oude reclame borden hebben die nostalgische gevoelens oproepen. De veelal Nederlandse trams, waarmee gereden wordt, verkeren in goede staat en worden bemand door een bestuurder en conducteur die ook de kaartjes op de tram verkoopt. Onderweg kun je ook uitstappen en bijvoorbeeld een wandeling maken door het Amsterdamse bos. Laat bij een halte duidelijk merken dat je weer mee wilt, anders heb je de kans dat je vrolijk zwaaiend wordt voorbij gereden, wat mij overkwam. Gelukkig was de conducteur op de volgende tram zo vriendelijk mij een vrijkaartje te geven voor het geleden ongemak. Het is bewonderenswaardig wat de vrijwilligers van dit museum al 40 jaar in stand weten te houden.

    Bezocht op 8 mei 2016

  • Dit bijzondere museum belicht eigenlijk twee zaken. Naast de architectuur- en kunststroming Amsterdamse School wordt ook getoond hoe vroeger de PTT wekte. Dit is vooral goed te zien in het mooie postkantoor van de hand van Michel de Klerk, de architect van het bouwblok waarin het museum zich bevindt. De rondleiding die bij de toegangsprijs is inbegrepen is zeer aan te raden. Die neemt je ook mee naar de modelwoning uit de jaren '20. Verder is er een groot café waar ook een lunch wordt geserveerd. In de tuin daarachter zijn vele attributen te zien die vroeger her en der in Amsterdam op straat waren te zien zoals girobussen, brandmelders en een kiosk. Vooral oudere Amsterdammers zullen dit herkennen. Dit museum is een aanrader met mooi weer omdat er veel buiten valt te zien.

    Bezocht op 1 mei 2016

  • Vandaag de tentoonstelling over de Amsterdamse School bezocht. Veel positieve verhalen over gehoord en het is dan ook zeer de moeite waard. De eerste zaal met alle klokken en projectie van oude films van Amsterdam is een feest. In de overige zalen worden ontwerpers en hun werk uitgelicht aan de hand van tekeningen en meubilair. Op de wanden staat een duidelijke uitleg en overal valt veel te zien. Alle zalen zijn wat donker maar dat went snel en geeft het geheel een bijzondere sfeer. Tegen het eind is een "werkplaats" waar je zelf een klok kan maken van karton. Leuk voor kinderen en creatievelingen. Als je wilt kun je je klok in het aansluitende museumwinkeltje ook nog van een uurwerk voorzien. Een mooi souvenir. Helaas was de keus in het winkeltje wat karig en had ik meer verwacht. Tentoonstelling een aanrader !

    Bezocht op 22 apr. 2016

  • Cromhouthuis
    Cromhouthuis, Amsterdam • 22 apr. 2016

    De nieuwe opstelling in het Cromhouthuis maakt het tot een nieuwe "museumbeleving" . Gepoogd wordt de grandeur van de familie Cromhout, een van de rijkste families in Amsterdam van de 17e eeuw, te tonen aan de hand van vele mooie voorwerpen. Een probleem is dat de voorwerpen eigenlijk geen binding hebben met de familie Cromhout en deels ook niet met de periode waarin de familie het huis bewoonde. Het huis zelf is zeker een bezienswaardigheid en de fraaie achterkamer, van boven tot onder behangen met schilderijen, maakt zeker indruk. Deze zaal is voor lezingen zeer geschikt vanwege de prettige akoestiek. Beneden is het Cromhout Café waar uitstekende koffie en lunch wordt geserveerd. Met een beetje mooi weer kun je lekker in de tuin zitten. Ook zeer geschikt om rustig wat te lezen op een mooie zonnige middag met een kop thee of koffie.

    Bezocht op 14 apr. 2016

  • Een fantastisch museum midden in de bossen van de Veluwe. De rit er naar toe is al een beleving. De Barbara Hepworth tentoonstelling was zeer de moeite waard. In de vaste opstelling is het altijd genieten van de kunsthistorische iconen van de 1e helft van de 20e eeuw maar ook het flinke aantal werken van Van Gogh. Het bezoek afgesloten met een lekkere lunch in het café.

    Bezocht op 17 feb. 2016

  • Aardig museum dat een goed beeld geeft van de ontwikkeling van de wandtegel in Nederland. Naast veel Nederlandse tegels, vanaf 1600, zijn er tegels uit Spanje, Portugal, Perzië en Turkije. Het is ongelooflijk hoeveel soorten plaatjes er wel niet zijn verzonnen in de 17e en 18e eeuw. Logisch dat de tegel een geliefd verzamelaars object is. Ook zijn er veel tegels uit de 20e eeuw die voornamelijk in de vorm van een tableau zijn getoond. Afbeeldingen van fabrieken maar ook een mooie pauw. Echt een aanrader voor een uur kijkplezier. Mooie winkel met veel "tegelproducten".

  • Via een mooie grote winkel kom je in het eigenlijke museum. Aan de hand van een filmpje wordt je de herkomst van de tulp uitgelegd. De uitlopers van de Himalaya vormen de wieg van de tulp. In het Ottomaanse rijk werden ze toen gekweekt voor de paleistuinen. Eind 16e eeuw komen ze dan ook richting Holland. In het verschillende ruimtes wordt het verhaal van de tulp uitgelegd aan de hand teksten, veel plaatjes en voorwerpen. Tot slot laat een film zien hoe tegenwoordig tulpen worden geoogst, gedroogd, gepeld en verpakt. Een museum om aan te bevelen als je met buitenlandse gasten in Amsterdam bent.
    In de winkel zijn naast leuke tulpensouvenirs ook bloembollen te koop.

    Bezocht op 4 feb. 2016