Paul S. Russell, MD Museum of Medical History and Innovation - Ether Dome

Het Russell Museum heeft zich ten doel gesteld verbanden te leggen tussen innovaties uit een periode van meer dan 200 jaar, vanaf de oprichting van het ziekenhuis in 1811 tot op de dag van vandaag. Kom langs voor een ervaring die u informeert, inspireert en boeit. In 1844 merkte Horace Wells, een tandarts uit Hartford, de pijnstillende werking van lachgas op tijdens een bijeenkomst waar vrijwilligers het gas inhaleerden en vervolgens wat rondstrompelden. Dergelijke bijeenkomsten stonden bekend als ‘frolics’. Wells gebruikte lachgas in zijn tandartspraktijk voor het pijnloos trekken van tanden. In 1845 probeerde hij zijn ontdekking in Boston te demonstreren. De test mislukte, waarschijnlijk omdat de dosis onvoldoende was. Wells werd grondig belachelijk gemaakt en raakte daardoor diep ontmoedigd. Zwart-wit daguerreotypie uit 1847 van een operatie onder ether, waarbij de man rechts zijn handen op de benen van de patiënt legt. Operatie uitgevoerd onder chirurgische anesthesie. Southworth en Hawes, 1847. Chirurg John Collins Warren staat rechts, met zijn handen op de benen van de patiënt. Morton staat aan het hoofdeinde van de patiënt en houdt het anesthesieapparaat vast. William T.G. Morton, een vennoot in de praktijk van Wells, leerde de techniek en begon zelf te experimenteren. Mortons interesse in het gebruik van de methode voor chirurgische anesthesie werd geïnspireerd door Wells, maar hij profiteerde ook van gesprekken met Charles T. Jackson, een hoogleraar scheikunde aan Harvard, die hem adviseerde om een hogere concentratie zwavelzuurether te gebruiken. Jackson leek te weten dat het gas effectief kon zijn bij operaties, maar hij deed geen moeite om zijn kennis toe te passen. Met de hulp van MGH-chirurg Henry Jacob Bigelow wist Morton John Collins Warren, medeoprichter en chirurg van het MGH, ervan te overtuigen hem zijn techniek op een chirurgische patiënt te laten uitproberen. De demonstratie vond plaats in de Ether Dome op 16 oktober 1846. De patiënt – een jonge drukker genaamd Gilbert Abbott, die een vasculaire tumor in de nek had – verklaarde dat hij een kriebelend gevoel had gevoeld, maar geen pijn. Warren wendde zich tot de toeschouwers en verkondigde: „Heren, dit is geen onzin.” Bigelow publiceerde onmiddellijk een artikel.